تا بی نهایت
مرداد 1387
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
آرشیو
موضوع بندی

Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
پنجشنبه 19 مهر ماه سال 1386
آنشب.....

  آن شب....

 

 آن شب  که ترا با دگری دیدم و رفتم

 

                                      چون مرغ شب از داغ تو نالیدم و رفتم

 

مانند   نسیمی  که   نداند  ره  خود  را

 

                                      دامن  ز  گلستان  تو  برچیدم  و   رفتم

 

یا همچو شعاعی که گریزنده و محو ست

 

                                      بر   گوشه ی  دیوار  تو  تابیدم  و   رفتم

 

ای  کوکب  تابنده ی  دولت  تو  چه  دانی

 

                                     کز  این  شب  تاریک  چه ها  دیدم و رفتم

 

 آن  روز  که  دور  از  نگه  مست تو گشتم

 

                                     چون اشـک تو  در پای تو غلتیدم  و  رفـتم

 

 آغوش   تو   چون   محرم   راز   دگری   بود

 

                                      پیوند دل از   عشق    تو  ببریدم  و  رفـتم

 

گر سنگ  ببیند  همه  آتش  شود  و  اشـک

 

                                       این درد که  از عشق  تو من دیدم و رفتم؟

 

هر  نغمه  که  بر خاست در این  بزم  غم آلود

 

                                        غیر از  سخن عشق  تو نشنیدم   و رفتم

 

ای   باد   که  بازست   برویت   در   این   باغ

 

                                        این خرمن گل را  به تو بخشیدم  و رفتم!!!

 

                       ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

اشکها  آهسته  میلغزند  بر رخسار زردم

 

                                          آرزو  دارم  روم  جائی  که  دیگر  برنگردم

 

شاه مرغان چمن بودم ولی چون بوم بیدل

 

                                          ناله ای گر داشتم در گوشه ی ویرانه کردم

 

روز و شبها رهسپر گشتند و افزودند دائم

 

                                         شامها  داغی  بداغم  روزها  دردی  به دردم

 

عهد کردم این پریشانی دگر با کس نگویم

 

                                          گفت  آخر  با  تو  دردم  اشگ  گرم و آه سردم

 

میروی  و  میروم  پیمانه  گیرم  تا   ندانم

 

                                   من که بودم یاچه بودم یا چه هستم یا چه کردم!!!

 

                              

                         عید همتون مبارککککککک!!!   

 

جمعه 6 مهر ماه سال 1386
آمد اما.....

 آمد اماااااا.....

 

 آمد  اما  در  نگاهش  آن  نوازش ها نبود

 

چشم خواب آلوده اش را مستی رویا نبود

 

                                    ***********

 

                            نقش عشق و آرزو از چهره ی دل شسته بود

 

                            عکس   شیدایی   در   آن   آئینه   سیما  نبود

 

                                    ***********

 

لب همان بود اما بوسه اش گرمی نداشت

 

دل  همان  بود  اما  مست  و  بی پروا  نبود

 

                                    ***********

 

                               در  دل  بیزار  خود  جز  بیم  رسوائی نداشت

 

                               گر  چه  روزی  همنشین جز با من رسوا نبود

 

                                  ************

 

در  نگاه  سرد  او  غوغای  دل  خاموش  بود

 

برق  چشمش  را  نشان  از  آتش  سودا نبود

 

                                 *************

 

                    دیدم آن چشم درخشان ولی در این صدف

 

                    گوهر  اشکی  که  من میخواستم پیدا نبود

 

                                ************

 

بر لب لرزان من فریاد دل خاموش پیدا نبود

 

 آخر   آن   تنها   امید  جان  من  تنها  نبود 

 

                               ************

 

                                     جز  من  و  او  دیگری  هم  بود  اما  ایدریغ 

 

                                آگه  از  درد  دلم و آن عشق جانفرسا  نبود

 

                              *************

 

 ای  نداده  خوشه ای ز  آن  خرمن  زیبائیم

 

 تا   نبودی  در   کنارم   زندگی   زیبا   نبود!!!!

 

           ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

باز عشق آمد و آتش بدل و جانم زد

 

خنده بر سوز دل و دیده ی گریانم زد

 

                           *****************

 

                                 منکه دامن ز غم عشق کشیدم  همه عمر

 

                                 آتش  این  شعله ی  سوزنده ی  بدامانم زد

 

                          *****************

 

پرتو چشم سیاه تو به  اشکم   افتاد

 

برق این شام سیه خنده به بارانم زد

 

                         *******************

 

                         اشک عشق آمد و گلهای امیدم بشکفت

 

                         خیمه    این    ابر   بهاران   بگلستانم   زد

 

   

 

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری

تعداد بازدیدکنندگان : 11419


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
برای زیستن دو قلب لازم است

قلبی که دوست بدارد؛قلبی که دوست اش

بدارند

قلبی که هدیه کند ؛قلبی که بپذیرد

قلبی که بگوید؛قلبی که جواب بگوید

قلبی برای من؛قلبی برای انسانی که من

می خواهم تا انسان را در کنار  خود حس

کنم....

انسانی که مرا بگزیند

انسانی که من او را بگزینم...

انسانی که به دست های من نگاه کند..

انسانی که به دست های اش نگاه کنم..

انسانی در کنار من

تا به دست های انسانها  نگاه کنیم؛

انسانی در کنارم؛آینه ای در کنارم

تا در او بخندم؛تا در او بگریم....


شناسنامه کامل من...