تا بی نهایت

آرشیو

موضوع بندی


پنجشنبه 3 آبان ماه سال 1386
اشک تنهایی....
اشک تنهایی... شرم اگر در جمع نگذارد من شیدا بگریم سوی خلوت میگزیرم تا مگر تنها بگریم اشک را گه عقده سازم در گلو گاهی زدیده ریزمش با خون دل بر خاک و چون مینا یگریم همچنان برفی که صبح از خنده ی خورشید گرید خنده بر کنج لبت هر گه که گیرد جا بگریم بیوفا این رسم یاری نیست کاندر شب گشائی چون صدف آغوش بهر غیرو دریا بگریم خنده بر طالع زنم گاهی؛گهی بر خویش گریم بی تو من امشب نیدانم بخندم یا بگریم؟! ای که گفتی گریه کن در شام جانسوز جدایی غرق سیلاب سرکشم باز هم آیا بگریم؟! در سکوت شامگاهان بر مزار آرزوها گوشه ای بنشینم و چون شمع؛بی پروا بگریم بد تر است امروزم از دیروز ای مهر دلارا نی عجب امروز اگر در ماتم فردا بگریم کس به حال دل نیندیشد ؛ وای بر مـن باز باید گوشه ای بگریزم و تنـــــــــها بگریم!! ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ تنی آلوده ی درد و دلی لبریزه غــــم دارم ز اسباب پریشانی ترا ای عـــشق کم دارم بخلوت سوزد و کس روشنی از او نیبیند دلی در تیره روزی چون چراغ صبحدم دارم دلم چون غنچه خونینست؛لبم پر خنده همچون گل گه خود را پیش بی دردان به شادی متهم دارم از این کابوس وحشتزا که نامش زندگی آمد رهائی گر توانم داشت در خواب عدم دارم من از وحشت سرای دهر کی آسوده خواهم شد؟؟ که هر جا بگذرم دامی بزیر هر قدم دارم؟ ز شادی کم کند دوران و افزاید به غـم هایم در این ســــــــودا چه سودی از حساب بیش و کم دارم ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ کافیست که به ندای دلت گوش کنی. او تنها آموزگار توست؛در سفر واقعی زندگی؛شهود تو تنها آموزگار توست. آسمان را طلب کن ـ همه از آن توست!!! زندگی هرگز با باور کنار نمی آید.. واگر تلاش کنی که زندگی را به زور با باورهایت آشتی دهی؛به غیر ممکن دست می یابی.......
21:50 \| شهرزاد \| شعر \| [15 ] ستاره قلب من


پنجشنبه 19 مهر ماه سال 1386
آنشب.....
آن شب.... آن شب که ترا با دگری دیدم و رفتم چون مرغ شب از داغ تو نالیدم و رفتم مانند نسیمی که نداند ره خود را دامن ز گلستان تو برچیدم و رفتم یا همچو شعاعی که گریزنده و محو ست بر گوشه ی دیوار تو تابیدم و رفتم ای کوکب تابنده ی دولت تو چه دانی کز این شب تاریک چه ها دیدم و رفتم آن روز که دور از نگه مست تو گشتم چون اشـک تو در پای تو غلتیدم و رفـتم آغوش تو چون محرم راز دگری بود پیوند دل از عشق تو ببریدم و رفـتم گر سنگ ببیند همه آتش شود و اشـک این درد که از عشق تو من دیدم و رفتم؟ هر نغمه که بر خاست در این بزم غم آلود غیر از سخن عشق تو نشنیدم و رفتم ای باد که بازست برویت در این باغ این خرمن گل را به تو بخشیدم و رفتم!!! ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اشکها آهسته میلغزند بر رخسار زردم آرزو دارم روم جائی که دیگر برنگردم شاه مرغان چمن بودم ولی چون بوم بیدل ناله ای گر داشتم در گوشه ی ویرانه کردم روز و شبها رهسپر گشتند و افزودند دائم شامها داغی بداغم روزها دردی به دردم عهد کردم این پریشانی دگر با کس نگویم گفت آخر با تو دردم اشگ گرم و آه سردم میروی و میروم پیمانه گیرم تا ندانم من که بودم یاچه بودم یا چه هستم یا چه کردم!!! عید همتون مبارککککککک!!!
00:23 \| شهرزاد \| شعر \| [25 ] ستاره قلب من


جمعه 6 مهر ماه سال 1386
آمد اما.....
آمد اماااااا..... آمد اما در نگاهش آن نوازش ها نبود چشم خواب آلوده اش را مستی رویا نبود *********** نقش عشق و آرزو از چهره ی دل شسته بود عکس شیدایی در آن آئینه سیما نبود *********** لب همان بود اما بوسه اش گرمی نداشت دل همان بود اما مست و بی پروا نبود *********** در دل بیزار خود جز بیم رسوائی نداشت گر چه روزی همنشین جز با من رسوا نبود ************ در نگاه سرد او غوغای دل خاموش بود برق چشمش را نشان از آتش سودا نبود ************* دیدم آن چشم درخشان ولی در این صدف گوهر اشکی که من میخواستم پیدا نبود ************ بر لب لرزان من فریاد دل خاموش پیدا نبود آخر آن تنها امید جان من تنها نبود ************ جز من و او دیگری هم بود اما ایدریغ آگه از درد دلم و آن عشق جانفرسا نبود ************* ای نداده خوشه ای ز آن خرمن زیبائیم تا نبودی در کنارم زندگی زیبا نبود!!!! ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ باز عشق آمد و آتش بدل و جانم زد خنده بر سوز دل و دیده ی گریانم زد ***************** منکه دامن ز غم عشق کشیدم همه عمر آتش این شعله ی سوزنده ی بدامانم زد ***************** پرتو چشم سیاه تو به اشکم افتاد برق این شام سیه خنده به بارانم زد ******************* اشک عشق آمد و گلهای امیدم بشکفت خیمه این ابر بهاران بگلستانم زد
18:12 \| شهرزاد \| شعر \| [11 ] ستاره قلب من

1 2 3 4 >>

تعداد بازدیدکنندگان : 11417

عناوین آخرین یادداشت ها

برای زیستن دو قلب لازم است

قلبی که دوست بدارد؛قلبی که دوست اش

بدارند

قلبی که هدیه کند ؛قلبی که بپذیرد

قلبی که بگوید؛قلبی که جواب بگوید

قلبی برای من؛قلبی برای انسانی که من

می خواهم تا انسان را در کنار خود حس

کنم....

انسانی که مرا بگزیند

انسانی که من او را بگزینم...

انسانی که به دست های من نگاه کند..

انسانی که به دست های اش نگاه کنم..

انسانی در کنار من

تا به دست های انسانها نگاه کنیم؛

انسانی در کنارم؛آینه ای در کنارم

تا در او بخندم؛تا در او بگریم....

شناسنامه کامل من...

روزانه

هزارتوی تنهایی...
وبلاگ دیگر من..

خونه ی ما....
وب گروهیمون....

لوگو